19 اکتبر 2024- در تبلیغات اینترنتی، فهرستی از غذاهای چرب معمولاً به عنوان مقصر اصلی مستعد شدن افراد به دیابت، چاقی و بیماری قلبی معرفی می شوند.در حالی که مطمئناً رژیم غذایی نامناسب هنوز یک عامل کلیدی در بیماری های متابولیک است، مطالعه جدید دانشگاه بریگام یانگ، تأثیر یک عامل کمتر شناخته شده را نشان می دهد: دود و ذرات خروجی از اگزوز ماشین های دیزلی.
این مطالعه که توسط هشت دانشجوی دانشگاه BYU انجام شده است، نشان میدهد که قرار گرفتن در معرض گازهای خروجی تولید شده توسط موتورهای دیزلی با افزایش توده چربی، بزرگ شدن سلولهای چربی، مقاومت به انسولین و التهاب مرتبط است. این تغییرات می تواند باعث ایجاد بیماری های متابولیکی مانند چاقی، دیابت و بیماری قلبی شود.
دکتر بنجامین بیکمن، نویسنده ارشد این مطالعه، استاد زیست شناسی سلولی در BYU، گفت: «برای ما به طور فزاینده ای روشن شده است که عوامل غیر کالریک روی چربی بدن تأثیرمی گذارند، و آلودگی استنشاقی یکی از آنهاست. اما متغیرهای علّی این ارتباط کدامند؟ ما می خواستیم بدانیم در سطح سلول چربی چه اتفاقی برای بدن می افتد».
دکتر بیکمن و همکارانش علل و عوامل مؤثر در اختلالات متابولیک را مطالعه کردند. او و سایر محققان ارتباطی را بین افزایش جهانی چاقی و قرار گرفتن در معرض آلایندههای هوا در سالهای اخیر مشاهده کردهاند.
بیکمن و گروهی از دانشجویان دانشگاه BYU، در کنار دیگر اساتید دانشگاه BYU، دکتر خوان آرویو و دکتر پل رینولدز، مجموعهای از آزمایشها را برای به دست آوردن درک عمیقتری از چگونگی تأثیر ذرات معلق در هوا بر عملکرد متابولیک انجام دادند. محققان موش های آزمایشگاهی را برای یک مطالعه ی شش هفته ای به دو گروه تقسیم کردند. به یک گروه اجازه داده شد تا هوای اتاق را استنشاق کنند، در حالی که گروه دیگر ذرات دود اگزوز دیزل را 30 دقیقه در روز، پنج روز در هفته تنفس کردند. پس از شش هفته، بافت چربی از موش ها برای مطالعه و تجزیه و تحلیل جمع آوری شد.
دکتر رینولدز گفت: "قرار گرفتن جوندگان در معرض دود اگزوز ماشین دیزلی در این مطالعه یک دوز فیزیولوژیکی است که در محدوده چیزی است که معمولاً توسط انسان در مناطق بسیار آلوده تجربه می شود."
محققان دریافتند که بافت چربی که معمولاً به عنوان چربی بدن شناخته می شود، در مواجهه با دود احتراق گازوئیل دچار تغییرات عمده ای می شود. اول این که ذرات موجود در دود احتراق گازوئیل اندازه سلول های چربی را افزایش می دهند که با مقاومت به انسولین و التهاب همراه است. در حالی که بیشتر مردم روی توده چربی تمرکز می کنند، در واقع این بزرگ شدن بیش از حد سلول های چربی است که منجر به مشکلات متابولیک می شود.
دوم، موش هایی که در معرض این آلودگی قرار گرفتند، افزایش چربی احشایی (چربی اندام های اطراف) و چربی زیر جلدی (چربی درست زیر پوست) را تجربه کردند، و سوم، موش هایی که در معرض دود اگزوز دیزل قرار گرفتند همچنین دچار التهاب سیستمیک شدند. بافت چربی با انتشار مواد شیمیایی که باعث التهاب می شود به آلودگی پاسخ می دهد. افزایش التهاب می تواند منجر به بیماری قلبی، دیابت نوع 2 و اختلالات خود ایمنی شود.
دکتر بیکمن گفت: این یافته ها نشان می دهد که متغیرهایی فراتر از رژیم غذایی باید به عنوان بخشی از یک استراتژی بزرگتر برای بهبود سلامت متابولیک در نظر گرفته شوند.
او افزود: «این یافتهها به پیچیدگی مبارزه با چربی بدن میافزاید. برای مدت طولانی ما اضافه وزن و چاقی را کاملاً تابعی از پرخوری می دانستیم. سلول چربی پیچیده تر از یک دستگاه خودپرداز کالری هستند. به همان اندازه که حواسمان به چیزهایی است که هنگام مدیریت وزن در معدهمان میافتد، باید به طور فزایندهای حواسمان به چیزهایی باشد که وارد ریههایمان میشود».
منبع: